ب بسم الله از دروغ متنفرم واقعاً متنفرم به معنی کلمه باور کنید همین حالا که دارم می نویسم فشار خونم بالا رفت.نه آنقدر از دروغی که بمن گفته میشه یا دروغی که به دیگران می گم! از دروغی که خودم به خودم بگم یا وقتی می بینم کسی به خودش داره دروغ میگه انگار یه چیزی در درونم فرو می ریزه مثل برجهای دوقلو مرکز تجارت جهانی که هوفی طبقات بیشمارش روی هم نشستند.تو عالم غیر مجازی شوخی موخی با کسی ندارم و فوق العاد جدی هستم، اصلا من تو کل همه آدمهایی که می شناسم در دنیای واقعی البته شاید با چهارنفر شوخی داشته باشم یا بعبارتی این چهار نفر میتونن با من شوخی کنند.

خر مقدس نیستم ولی معتقدم. با آدم بی خدا معاشرت نمی کنم، یعنی رفت و آمد خانوادگی، معامله و از این حرفها. ضمنا اگر همین حالا بفهمم که صمیمی ترین دوستم هم که چند دهه با من رفاقت داشته و هیچ خطایی هم نداشته به خاطر همین بی خدایی ظرف یک ثانیه دل می کنم البته رنج هم می کشم.حالا شما شاید بگی چرا دل می کنی؟ می گم هیچ وقت به کسی اصراری نمی کنم برای اعتقاداتش و دلم نمی خواد هیچ وقت کسی حتی از من بپرسه که به چی معتقدم.چون اگه ازم بپرسه بشرطی که زورم برسه مکث نمی کنم و یه مشت حواله پره سمت چپی بینی مبارکش می کنم و دیه عمل دماغش رو هم می دم!

مهربونم، به گواه همه اونهایی که منو تو دنیای واقعی می شناسند.یعنی اینطوری که شما نمی تونی از من مدت زیادی بی خبر بمونی.بی معرفت نیستم ولی آره میز رو ول میکنم و می رم، وقتی می بینم بازی، بازی من نیست پا می شم میرم.چون دلم عینهو پوست پیازه و شترق می شکنه.وقتی که دلم میشکنه تو دنیای غیر مجازی سکوت میکنم و ول میکنم و می رم.می رم یه جایی که بلکه قانون بازی شون به قانون من بخوره یا اینکه اصلا من قانون گزار باشم.نمی تونی تو چشم من ده بیست ثانیه بیشتر نگاه کنی، وقتی عصبانی می شم بهتره دوروبرم نباشی یعنی خدا رحم کرده بهت اگر که نباشی.شک دارم بتونی از وجنات ام بفهمی که وضع مالی من خوبه یا نه، اهل تظاهر نیستم، از تابلو بودن خوشم نمیاد، دلم می خواد عین همه مردم باشم.

از خشم گفتم ولی صبر کوچیکه من شش ماهی طول می کشه عینهو خدا! اصلا الگوی من اوستا کریمه اندازه فهم خودم هر چی که ازش دستگیرم میشه همونو می کنم سرمشق خودم.فکر کنم تا آخرین لحظه عمرم بخندم و به بقیه روحیه بدم.اسم ابوالفضل پشتمو بلرزه در میاره، هر چی شما می خواهی بگو ولی همین الان که اینو نوشتم مونیتور رو شطرنجی می بینم.تو مجلس امام حسین یه گوشه آروم می شینم گریه میکنم ولی شما اگه دو سال با من بپری تو ظاهرم اثری از این ارادت نمی بینی، هیچ جا هم جار نمی زنم و نزدم و خیلی ها هم نمی دونن و اونهایی هم که دیدن چند روزی هاج و واج بودن! خوب ما اینجوری هستیم دیگه عشقمون سوئیچ مخفی داره عین سیستم ضد سرقت پیکانهای قدیم.

مرامم لوطی مسلکیه.وقتی یکی رو می بخشم احساس می کنم دارم پرواز میکنم.به هیچ زمین افتاده ای لگد نزدم، دلی رو نشکستم، شما اگه پنجه تو پنجه من بندازی احتمالش خیلی خیلی ضعیفه که بتونی منو زمین بزنی ولی اگر پشتت رو به خاک رسوندم خودم دست دراز میکنم از زمین بلندت میکنم و با همون دو تا دستهام خاک و خل ت رو می تکونم.یه آرزو عجیب و غریب هم دارم اینکه اگر سرنوشتم این هست که کشته بشم خیلی دوست دارم بدست پست ترین آدم کشته بشم.راستی هیچ وقت ریسک نکن که درباره وطنم خارج از چارچوب حرف بزنی که از همون مشتهایی که تو پاراگراف دومی برات گفتم نوش جان میکنی، مشکلی هم نمی بینم اگر خودم ،خانواده ام و خلاصه همه عزیزانم فدای ایران بشیم.

اهل مطالعه ام بسیار شدید، شما می تونی راحت روی روزی پنج تا شش ساعت حساب کنی، ورزشکارم اونجوری که فک نکنم به یه مشت من بند بشی، به غذایی که می خورم خیلی دقت می کنم یعنی حواسم جمع ه که چی می خورم، به روزی حلال خیلی اعتقاد دارم،از دود و دم و آدم دودی بدم میاد،موسیقی و آدامس دو یار صمیمی و بی سرو صدای من هستند.منظم هستم شدید در حد بوندس لیگا، طوریکه گاهی سر و صدای دوروبری هام در میاد، با هر واقعیتی کنار میام بجز…نه دیگه قرار نشد بفهمی نقطه ضعف من چیه! ولی آره منم بنده خدام و نقطه ضعف هم دارم.ولی روی اینها حساب کن: وفادارم، رازدارم یه چیزی تو وجود من پیدا نمیشه و عجیب هم هست اونم حسودیه.از تنها خوری بدم میاد و نون رسونم.

دست آخر تو یه کلام: مسافرسینه سوخته ام، عاشقم

یا علی مدد