هنوز محاسبات دقیق را تمام نکرده ام ولی با تخمین سر انگشتی به این نتیجه رسیدم که یورو تا سطح ۱٫۲۴۵۰ نزول خواهد کرد و سپس شروع به بازسازی روند خواهد نمود.رادیکالهای بازار(عمدتا تحلیل گرهای هندی الاصل) پیش بینی های ۱٫۱۷ و هکذا میکنند که به زعم من خارج از شوخی و مزاح تفسیرهای حزب بادی است.در مورد طلا هم چشم اندازهای ۲۰۰۰ دلاری در اونس می بینند.راستی جان مورفی به نکته جالبی اشاره کرده که امکان ندارد دولت آمریکا دچار نکول شود چون ارز معتبر دنیا را در اختیار دارد.خاطرتان باشد چند وقت پیش درباره نکول دولت آمریکا نوشته بودم.روی کاغذ امروز دولت امریکا شرایطی بمراتب بدتر از یونان دارد ولی خودتان ملاحظه می فرمایید و لازم به توضیح بیشتر نیست که تازه از شر مار مردم به اژدها پناه می برند.

ایندکس دلار ظرف هفته آینده به پیک خود حول و حوش ۸۵ نزدیک می شود و در یک بازه زمانی دو ماهه به سطوح ۷۲ یا پائینتر نزول خواهد نمود.خاطرتان باشد در این سطوح قیمت طلا در اوج قرار داشت.بنابراین خریداران طلا آماده باشند.

ولی بحران یونان بحثی جدید را به پیش خواهد کشید که کشورها در مقایسه با تولید ناخالص ملی خود چه حجمی از بسته های حمایتی را اجرا کرده اند.به زبانی ساده چقدر پول تزریق کرده اند! یعنی ساده تر چقدر از ارزش پولشان از دست رفته یا خواهد رفت؟ یا خیلی خیلی ساده تر چقدر تورم در آینده نه چندان دور برای مردم چهارگوشه دنیا به ارمغان خواهند آورد؟

تمام ارزهای متکی به کالا مثل دلار استرالیا و نیوزیلند، ین ژاپن نیز تحت تاثیر همین عامل مدام دچار کاهش تدریجی در مقابل دلار شده اند.اتحاد اروپا خود نیز تمایل به سکوت در مقابل این کاهش ارزش یورو نشان داده است چرا که بانکها میتوانند بی سروصدا پولهای تزریق شده به بازار را نیز از این راه جمع آوری کنند و ضمنا صادارت توجیه مثبت پیدا کرده و مطمئن باشید به تولید و صنعت کمک شایانی خواهد نمود.منتظر آمارهای اقتصادی چهارماهه دوم و سوم اروپا باشید.آلمان و فرانسه بعنوان بزرگترین وام دهنده های اتحادیه اروپا عمده پولی را که صدقه سری به یونان وام می دهند را از محل همین افزایش ارزش یورو جبران خواهند نمود و جو کنونی هم عمدتا به پروپاگاندا و ایجاد هراس عمومی برای راضی کردن افکار عمومی خود در مساله کمک به یونان بنفع این دو کشور عمده حوزه یورو عمل خواهد کرد.

مخلص کلام این بحران تمام کشورهای درحال توسعه را چند پله عقب انداخته است و رشد ثروت و رفاه را در این کشورها کند خواهد کرد.تولید و صنعت ضربه خورده و هنوز راه درازی را دارد که بپیماید.ارادتمند

دیروز مطابق معمول همیشه اخبار اقتصادی را می خواندم به نکته ای برخورد کردم که بنظرم بسیار جالب و قابل توجه آمد.

اینجا در خبری که خبرگزاری بلومبرگ که حتما استحضار دارید یک موسسه اطلاع رسانی معتبر و معروف بخصوص در حوزه اقتصاد است، آقای Stephen Jen مدیر سابق تحقیقات Morgan Stanley (اگر راجع به این موسسه توضیح بدم مطلب طولانی می شود) گفته که

“I am starting to think that some investors simply don’t understand China, even though they feel they do,” “It is highly unlikely, in my opinion, that Beijing will drive the economy into a growth recession just to contain inflation.”

ترجمه اش هم می شود: دارم به این نتیجه می رسم که سرمایه دارها چین را درک نمی کنند آنهم زمانی که فکر میکنند که درک درستی از آن کشور دارند.(حالا بخوانید منظورش کدام سرمایه دارهاست؟)

آقای Stephen Jen مدیر سابق تحقیقات Morgan Stanley

بخش مهمتر آن اینست که در جمله بعدی اشاره میکنند که: این تصور بعضی ها که دولت چین تعمداً برای مبارزه با تورم به استقبال رکود اقتصادی می رود کاملا غیر محتمل است.(مگر چنین چیزی سابقه دارد؟ که دولتی برای مبارزه با تورم خود عامل ایجاد رکود شود)

شما بفرمایید اقتصاد غرب بخصوص آمریکا اقتصاد آزاد است و هکذا ولی این چه اقتصاد آزادی است که نرخ بهره بانکی انرا دولت تعیین می کند؟حالا هر چند این فرآیند پیچیده باشد.عامل اصلی بوجود این بحران اقتصادی هم همین دستکاری نرخ بهره بود و ولاغیر.

نکته ای هم اضافه می کنم که اصلاً دنبال تئوری توهم و توطئه نروید که خودم تا مطلبی تحلیل محکم مستدل بهمراه سوابق تاریخی قابل اتکا نباشد روی آن حساب باز نمی کنم.(لینک انگلیسی تئوری توطئه بسیار پربار تر از فارسی آن است یکی این را ترجمه کند و متن فارسی را بروز کند لطفاً!) این را هم بگویم که از روز ازل که این بساط بحران اقتصادی براه افتاده من صراحتاً نوشتم که به این اتفاق کاملا شک دارم و بعید می دانم که نا خواسته چنین چیزی بوقوع پیوسته باشد.البته اگر بخواهید چیزی که باور دارید را ببینید مطمئن باشید در نگاه اول خواهید گفت که من در کاهدان سوزن پیدا کردم و قص علی هذه.اما برای خودم که تمام وقایع مهم اقتصادی را روزانه رصد و تحلیل می کنم مساله بسیار قابل توجه بود.